คำเพียงหนึ่งคำที่เธอให้มา
ราวกับว่าเราจะจบกันเพียงเท่านี้
แม้จะรู้สึกเสียดายก็ตามที
แต่วันนี้เธอว่าเราคงต้องจบกัน
เธอบอกว่าขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่มี
ความรู้สึกดีๆทั้งหมดที่ให้
แต่ทั้งหมดที่ผ่านมาเธอบอกได้แค่เพียงว่า"เสียใจ"
และพูดอะไรไม่ได้นอกจาก "คำลา"
เธอรู้มั้ย เธอกำลังทำอะไรอยู่
ฉันดูอยู่ทุกเวลานะรู้ไหม
เธอกำลังทำฉันเจ็บช้ำใจ
เธอรู้ไหมเธอทำใครเสียน้ำตา
เคยอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
กลับต้องมาเลิกลากันแบบนี้
ฉันไม่โกรธเธอหรอกคนดี
เข้าใจว่าความรู้สึกที่มีย่อมเปลี่ยนไป
ฉันพร้อมยอมรับเสมอ
เมื่อเธอคิดว่าเราไปด้วยกันไม่ได้
-เลิกลา- แม้ยังรักมั่นในตัวเธอไม่เปลี่ยนไป
เมื่อไม่มีทางกลับมาเหมือนเดิมได้
ฉันคงไม่รั้งไว้ ขอให้โชคดี

     กับกาลเวลาบางช่วงที่สูญเสียไปแม้จะไม่มีวันหวนคืนมาก้อตามแต่ ตราบใดที่ลมหายใจยังมี ตราบใดที่มนุษย์ยังไม่รู้จักคำว่าเพียงพอ ก้อยังไม่สามารถทำร้ายหัวใจของผู้หญิงคนนี้ได้หรอก กับการกระทำของคนที่ไร้หัวใจ เหลือทิ้งไว้ก้อแต่ความเสียใจให้กับคนคนหนึ่งที่ไม่รู้จะไปต่ออย่างไร มันทุกข์แสนสาหัสนะ แต่บางทีอาจเป็นเพราะ เราไม่ใช่คนที่ดีพอสำหรับใครๆ แค่เพียงคำคำเดียว  " เลิกกันเถอะ " เทอรับมันได้ใช่มั้ย แล้วเทอทิ้งให้ฉันอยู่ตัวคนเดียวได้อย่างไร เทอลืมมันได้หมดแล้ว แล้วคนอย่างฉันหละ มันต้องใช้เวลาสักกี่ปี กี่เดือนกันที่จะลืม คนอย่างเทอได้ ไม่ขอรั้งเทอให้อยู่กับฉันตลอดไปหรอกนะ เพราะความสุขของการที่ได้รักคือการปล่อยให้เค้าไปถ้าเค้าไม่มีความสุขเมื่ออยู่กับเราก้อไม่มีประโยชน์ถ้าเราจะคบกันต่อไป จากนี้ไม่มีกันและกันอีกแล้ว แต่มีคำหนึ่งคำที่อยากจะบอก แม้เทอจะไม่รับรู้ก้อตาม..... รักแกตลอดไปนะ